2/2/15

Ελπίδες

Εκεί που νομίζεις ότι την ξέχασες, εκεί εμφανίζεται
σαν κοριτσάκι που παίζει κρυφτό, σε καλεί να την ακολουθήσεις. 
Μην κοιτάς γύρω σου, κοίτα αυτήν!
Κοίτα την σου λέω, μπορεί να τη χάσεις και μετά θα κατηγορείς τον εαυτό σου.
Τα μάτια σου επάνω της, μην τη χάσεις!
Αυτή κρύβει μέσα της όσα θέλεις, κυνήγησέ την, ξεγέλασέ την, βρες τρόπους να έρθει αυτή σε σένα
Μην την περιμένεις για πολύ, γιατί θα νυχτώσει και θα πετάξει μακριά
και αυτές δεν πετάνε τη νύχτα, να το ξέρεις.
Θα σε φάει το σκοτάδι περιμένοντάς την και τελικά δε θα τη βρεις.

Άκουσε με, η ελπίδα είναι κάτι σαν πεταλούδα.
Όχι, μη στεναχωριέσαι που δεν την έχεις πιάσει ακόμη. 
Απλώς δεν έχεις καλή τακτική. 
Όχι, μην την κυνηγάς τόσο. 
Ηρέμησε, κάνεις θόρυβο. Θα φύγει. 
Καλά είσαι χαζή, γιατί την άφησες απ' τα μάτια σου;
Να, τώρα θα φύγει και φταις εσύ. 
Εσύ φταις. Πάντα εσύ φταις.
Εσύ τη γεννάς και τη σκοτώνεις, από μέσα σου πηγάζει.

Μωρ' τι μας λες.
Θα μιλήσεις εσύ σε μένα για ελπίδα;
ΕΣΥ;
Που κάθε μέρα χτίζεις την ελπίδα σου όπου και όποτε θες, της δίνεις τα χρώματα που αγαπάς. Μπορείς να την αγγίξεις και αυτή σου φέρνει αυτομάτως αυτό που ποθείς.
Το ότι ποθούμε το ίδιο πράγμα όμως, δε σημαίνει ότι το εκτιμάμε το ίδιο.
Ξέρεις πόσο προσπάθησα με τις ελπίδες;
Μέτρησα τις λέξεις μου, τις στόχευσα εκεί που έπρεπε."Α, όχι έτσι, υπερβάλλεις. Να διεκδικείς στη ζωή σου τα πράγματα, αλλά μην τρελαίνεσαι κιόλας", 
είπαν οι άνθρωποι που δεν προσπάθησαν ποτέ για τίποτα, 
που μεγάλωσαν μέσα στις καλές συγκυρίες, 
που δεν κουράστηκαν ποτέ να βρουν πεταλούδες. 
Παρά μόνο τις πιάνουν, με χέρια γυμνά και βρώμικα 
και αμαυρώνουν την όμορφη φύση τους, τα χρώματά τους. 
Ατιμάζουν τον έρωτα, 
τον μολύνουν με τις παρανοήσεις τους, 
τις επιφανειακές τους σχέσεις, τα ασήμαντα λόγια τους. 
Και λένε για μένα ότι δεν ξέρω από ελπίδες...
Next Post Back to Top