8/1/10

Απόσταση

"Σε έχω και δε σε έχω ταυτόχρονα."

"Βγαίνω έξω με τους φίλους μου και τους βλέπω με τις κοπέλες τους...και η δική μου λείπει."

"Γυρίζω σπίτι και θέλω έναν άνθρωπο να με αγκαλιάσει, να με ρωτήσει πώς ήταν η μέρα μου και δεν βρίσκω κανέναν."



"Μου λείπει το φιλί σου, το άρωμά σου, η αγκαλιά σου. Λείπεις εσύ και λείπω κι εγώ από τον κόσμο μου."

"Τι να το κάνω το τηλέφωνο; Τι να την κάνω την επικοινωνία μέσω υπολογιστή; Μπορούν να σε αντικαταστήσουν αυτά;"


"Θέλω να σε αγγίζω για να ξέρω ότι υπάρχεις."

Μικρή ή μεγάλη η απόσταση, δεν έχει σημασία. Είσαι εκεί και είμαι εδώ.

Έτυχε; Πού να το ήξερα...

Κι αν το ήξερα μήπως θα το εμπόδιζα; Δε νομίζω.

Μπλεχτήκαμε άσχημα και οι δυο. Ούτε ξέραμε πού θα καταλήγαμε. Αλλά έτσι είναι όταν είσαι στην τρέλα των 16 και των 18. Δεν λογαριάζεις ούτε αποστάσεις, ούτε τίποτα... Απλώς ερωτεύεσαι.

Είχαμε πει ότι κάποτε θα είμαστε μαζί... Όταν θα πάψει να υπάρχει η απόσταση, θα είμαστε ξανά μαζί.

Δεν το πιστεύεις αυτό το "κάποτε"...

Σου είχα πει πως τα απωθημένα δε φεύγουν εύκολα.

Μου είπες θα δούμε...

Και εγώ περιμένω να έρθει αυτό το κάποτε... Ίσως έρθει... Ίσως όχι... Ίσως πάλι ξεχαστεί...

Μόνο ένα πράγμα να ξέρεις:

"Ό,τι θυμάσαι δεν βουλιάζει...


μη με ξεχνάς που σ'αγαπώ!"




1 ακόμη διάβασαν τις κρυφές της σκέψεις...:

Wolfsoul είπε...

Πολύ ωραίο!Νιώθω ότι μπορεί να βγάλει! :)

Previous Post Next Post Back to Top