19/1/10

Ένα όνειρο, ένα απωθημένο...

Κι ας μην σε έχω δει ποτέ... Χθες ήσουν εκεί και με κοιτούσες, βαθιά μέσα στα μάτια μου. 

Κι ας μην ξέρω πόσο ευτυχισμένη θα με κάνει το χαμόγελό σου... Χθες μου χαμογέλασες και ένιωσα την ψυχή μου να ξεδιπλώνεται παντού μέσα μου.

Κι ας μην ξέρω πώς φιλάς... Χθες τα χείλη σου ακούμπησαν στα δικά μου και αμφισβήτησα όλους τους φυσικούς νόμους που θέλουν τον άνθρωπο να μην μπορεί να πετάξει...


Κι ας μην ξέρω το άγγιγμά σου... Χθες μόλις με ακούμπησες, σου παραδόθηκα αμέσως.

Κι ας ήταν όλα ένα όνειρο... Η αγάπη μου για σένα δεν αλλάζει ούτε στην πραγματικότητα.

Κάποτε θα είμαστε ευτυχισμένοι στον δικό μας κόσμο. Όπως στα όνειρα.

Μόνοι μας.



Σαν να μην είχαμε αγαπήσει ποτέ ξανά...

0 ακόμη διάβασαν τις κρυφές της σκέψεις...:

Previous Post Next Post Back to Top