25/5/10

Ό,τι αξίζει είναι οι στιγμές...

Έχω χάσει πολλούς ανθρώπους από λάθη.

Και με έχουν χάσει πολλοί άνθρωποι για τον ίδιο λόγο.

Είναι αναπόφευκτα τα λάθη.

Και φυσικά γίνονται για κάποιο λόγο.

Για να μαθαίνεις από αυτά και να μην τα επαναλαμβάνεις.

Όταν κάνεις λάθη, συνήθως δεν το καταλαβαίνεις αμέσως

Το βλέπεις μετά από καιρό.

Στα μάτια των ανθρώπων.

Στο βλέμμα τους.

Σε έχουν απορρίψει.

Η παρουσία σου τους φέρνει αμηχανία.

Δεν είσαι εσύ ο άνθρωπος που αγάπησαν.

Άλλαξες, έκανες λάθη, υποσχέθηκες και δεν έκανες, είπες μεγάλα λόγια.

Δεν είσαι εσύ.

Είσαι ένας ξένος.

Και τότε τι κάνεις;

"Όταν εκείνος που σε λάτρευε σε κοιτάξει σαν ξένος...

...θα ναι πια πολύ αργά να το διορθώσεις."

Το κλασικό "δεν εκτιμάς ποτέ κάτι, παρά μόνο όταν το χάσεις και θα το χάσεις επειδή δεν το εκτίμησες" είναι τόσο κλισέ φράση όμως τόσο αληθινή.

Και με τι αφορμή τα γράφω όλα αυτά...;

Έχασα ανθρώπους πρόσφατα.

Πριν κάποιους μήνες δηλαδή.

Δεν είναι φρέσκια η πληγή.

Ανθρώπους που μου στάθηκαν και τους στάθηκα σε δύσκολες στιγμές.

Ανθρώπους που ήξερα για χρόνια.

Ανθρώπους που έχουν γεμίσει τα μισά μου φωτογραφικά άλμπουμ.

Ανθρώπους που και να θέλω, δε μπορώ να ξεχάσω γιατί ήταν μέρος της ζωής μου.

Τα λάθη μου.

Τα λάθη τους.

Φιλίες που διαλύθηκαν.

Όνειρα που γκρεμίστηκαν.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά με μια φίλη μου που βλέπαμε το Παρά Πέντε και λέγαμε ότι όταν γεράσουμε θα γίνουμε σαν τη Θεοπούλα και τη Σοφία.

Και όντως το πιστεύαμε.

Τόσο δεμένες.

Θυμάμαι με μια άλλη κοπέλα που σχεδιάζαμε ταξίδια για μετά το σχολείο.

Θυμάμαι και ένα αγόρι με το οποίο έκανα όνειρα και έδινα υποσχέσεις που δεν κράτησα.

Το ίδιο κι εκείνος.

Δε μιλάμε πλέον.

Τουλάχιστον όχι όπως παλιά.

Όλες οι σχέσεις έγιναν πολύ τυπικές.

Ένα καλημέρα, τι κάνεις.

Ψεύτικο χαμόγελο.

Ίσως και αληθινό.

Στην ανάμνηση αυτών των ωραίων ονείρων, χαμογελάς όσο και αν δε θες.

Δεν έχει σημασία το τι έγινε.


Σημασία έχει πως όταν δεν εκτιμάμε μια σχέση, είτε φιλική, είτε ερωτική, αυτόματα υπογράφουμε την ημερομηνία λήξης της.

Πονάει.

Δε θα πω συγνώμη

Τι νόημα έχει;

Ακούγεται σχεδόν... εγωιστικό.

Σαν να προσπαθείς να ζητήσεις άφεση αμαρτιών την οποία δεν αξίζεις.

Θα πω ευχαριστώ σ' αυτούς τους ανθρώπους που βρέθηκαν στη ζωή μου και την γέμισαν με όνειρα και καλές στιγμές.

Και θα περιμένω με ανυπομονησία καινούριους ανθρώπους να μπουν και να γεμίσουν τη ζωή μου και να γεμίσω κι εγώ τη δική τους.

Χωρίς τα λάθη τα παλιά.

Γιατί τελικά, ανεξάρτητα αν θα είμαι μόνη ή όχι, ανεξάρτητα αν θα πεθάνω νέα ή γριά, αυτές οι στιγμές θα μου μείνουν για να θυμάμαι

Για πάντα.





0 ακόμη διάβασαν τις κρυφές της σκέψεις...:

Previous Post Next Post Back to Top