24/6/10

Κόκκινο Φιλί


Ξανθά μαλλιά.


Αξύριστος.

Ψηλός και αδύνατος.

Διαπεραστικό βλέμμα.

Ακαταμάχητα γοητευτικός για μένα.



Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, δεν βγήκε απ' τα όνειρά μου.

Είναι αληθινός.

Και ήταν εδώ.

"Πάει πολύς καιρός από τότε που σε είδα τελευταία φορά... Δεν άλλαξες καθόλου", μου είπε.

"Αυτό ήταν κομπλιμέντο;"

"Φυσικά. Πάντα όμορφη..."

Να, εκείνο το βλέμμα είναι που ποτέ δεν μπόρεσα να αντέξω.

Δύο γαλαζοπράσινα μάτια να με κοιτάζουν από πάνω ως κάτω ψάχνοντας να βρουν αυτό που δεν τους έκανε να μείνουν μαζί μου.

Και εκείνο το χαμόγελο που με βγάζει απ' τα λογικά μου.

Αλλά ποτέ, ποτέ δε μ' άφηνε να τον χορτάσω.

Στο πρώτο μας φιλί με είχε ξαφνιάσει.

Στο δεύτερο... το έκανε από υποχρέωση μάλλον.

Στο τρίτο είχε φύγει πριν καν μου το δώσει.

Τι περιμένεις από μια σχέση στην αρχή της εφηβείας.

Μιας εφηβείας με πολλούς έρωτες, άλλοτε μικρούς κι άλλοτε μεγάλους.

Και ήταν δειλός...

Με πλησίασε μόνο όταν ήξερε ότι θα μπορούσε να φύγει όποτε θέλει.

Και τώρα δε με ένοιαζε τίποτα άλλο, παρά να μου δώσει αυτό που μου χρωστούσε εδώ και καιρό.

Ένα φιλί

Όχι πεταχτό, ούτε σύντομο.

Καθόλου σύντομο.

Ένα τεράστιο, παθιασμένο φιλί.

Η καρδιά μου έπαιζε ταμπούρλο.

"Σ' ευχαριστώ", του είπα.

"Λοιπόν, Αγάπη..."

Κάτι μου θύμιζε αυτή η εισαγωγή.

Μια φράση που δε θα ολοκληρωνόταν με λόγια...

100 παλμοί.

Τα χέρια του στους ώμους μου.

110 παλμοί.

Τα μάτια του στα χείλη μου.

120 παλμοί.

Το χέρι του στο πιγούνι μου.

130 παλμοί.

Σκύβει προς το μέρος μου.

140 παλμοί.

Το Φιλί.

Το Κόκκινο Φιλί.


Η καρδιά μου έχει βγει απ' τη θέση της, χοροπηδάει γύρω - γύρω και αρνείται να επιστρέψει.

Τον νιώθω να χαμογελάει.

Βάζει το χέρι στο σβέρκο μου και με κρατάει.

Δε θέλω να φύγω.

Δε θέλω να απελευθερωθώ από τα χέρια του.

Κι ας ξέρω ότι θα ξαναφύγει.

Και ποιος ξέρει μετά από πόσο καιρό θα τον ξαναδώ;

Ποιος ξέρει ποιον έρωτα θα προδώσω (πάλι) γι' αυτό το κόκκινο φιλί;

Το απωθημένο φυγείν αδύνατον...

1 ακόμη διάβασαν τις κρυφές της σκέψεις...:

Katerina... είπε...

Ax auto to teleutaio ksanapes to...
Auta ta apothimena exoun katastrepsei kosmo.. na ksereis..
Ta filia mou!
ps. sorry gia ta greeklish alla gia kapoio logo den mporw na grapsw me ellhnikous xaraktires!

Previous Post Next Post Back to Top