28/6/10

Γλυκιά εκδίκηση.

Η εκδίκηση λένε, είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και είναι συνήθως φτιαγμένο από γυναικεία χεράκια.

Το ήξερα ότι εκείνο το βράδυ θα ήσουν εκεί. Στο "στέκι" μας.

Καθόσουν στο μπαρ και έπινες ουίσκι.

Μαζί μου, ο φίλος μου.

Όχι το αγόρι μου. Φίλος, απλώς. 

Σε αντίθεση με τις δικές σου... φίλες.

Αλλά ήξερα ότι θα γινόσουν έξω φρενών αν με έβλεπες μαζί του, χωρίς να κάνω τίποτα, απλά να πίνω το ποτό μου μαζί του.

Πάντα νευρίαζες γιατί εκείνος επέμενε να σε χωρίσω.

Προσπάθησε να μου ανοίξει τα μάτια πριν σκοντάψω και πέσω.

Δεν τα κατάφερε, όμως το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει.

Δεν το έκανα για εκείνον.

Αλλά η αχαριστία είναι κάτι που δε θέλω να αφήνω να αναπτύσσεται.

Είναι σαν ένα αναρριχητικό φυτό. Για να το προλάβεις πριν μεγαλώσει, πρέπει να το κόψεις όσο είναι νωρίς.

Ήταν χαζό εκ μέρους μου που δεν σου έκοψα την αχαριστία από την αρχή, αλλά βλέπεις, όταν είσαι ερωτευμένος συγχωρείς και δίνεις και δεύτερες, και τρίτες... και τέταρτες ευκαιρίες...

Το καλό είναι ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις τον άλλον να εκτιμήσει αυτό που είχε.

Ειδικά αν ξέρεις τον τρόπο.


Δεν σε κοίταζα καθόλου, αλλά ήξερα ότι το δικό σου βλέμμα είχε καρφωθεί στην πλάτη μου.

Ήταν απλά μια βραδιά μαζί με τον φίλο μου.

Είτε ήσουν εσύ εδώ, είτε όχι, πάλι θα ερχόμουν.

Και αυτή είναι η διαφορά μας, βλέπεις.

Εγώ σταμάτησα να σε κυνηγάω από τότε που χωρίσαμε.

Γιατί όσο ήμασταν μαζί, σε έψαχνα και δε σε έβρισκα πουθενά.

Ενώ τώρα, συνειδητοποιώ πόσο όμορφο είναι να είμαι ελεύθερη, μακριά από τη φυλακή σου.

Φαντάζομαι ότι σε πονάει που δεν είμαι πια εκεί, μόνιμα πρόθυμη να βοηθήσω, να ανεχτώ κάθε σου ιδιοτροπία, να δικαιολογήσω κάθε σου πράξη που θα μου μείωνε την αξιοπρέπεια, να σου δείξω πόσο σε λατρεύω χωρίς να πάρω τίποτα πίσω, να τρέξω να σε υπερασπιστώ όπου χρειάζεται.

Θα σε πονάει, ναι.

Και πόσο θα σε πονάει άραγε τώρα, αυτή τη στιγμή που με βλέπεις να γελάω;

Να γελάω αληθινά, ξέροντας ότι όταν φύγει το γέλιο, θα μείνει το χαμόγελο, όχι το κλάμα.

Γιατί η ευτυχία μου πάντα σήμαινε τη δυστυχία σου;

Γιατί δε με άφησες ποτέ να γίνω ευτυχισμένη δίπλα σου;

Γιατί δεν ήθελες ποτέ να σε φτάσω και να σε αγγίξω;

Εγωισμός, αχαριστία, θυμός χωρίς λόγο.

Και πολλά πληγωμένα αισθήματα.

Την αξίζω αυτήν την εκδίκηση που θα πάρω τώρα, δε νομίζεις;

Για όλες τις υποσχέσεις που δεν κράτησες...

Για όλες τις φορές που μου φέρθηκες σαν να ήμουν σκουπίδι...

Για την φυλακή που με έκλεισες...

Για τον ψυχολογικό πόλεμο που μου έκανες...

Σηκωνόμαστε να φύγουμε. 

Σε κοιτάω όπως θα κοιτούσα τον οποιονδήποτε και αμέσως παίρνω το βλέμμα μου από πάνω σου.

Τους ξένους δεν τους κοιτάμε στα μάτια. Δεν τους ξέρουμε.

Έγινες ξένος.

Λυπάμαι πολύ.

...και δεν προσποιούμαι καν.







6 ακόμη διάβασαν τις κρυφές της σκέψεις...:

Άδικη Κατάρα είπε...

το νιώθω μέσα μου αυτό το κείμενο...
Είσαι όμως πραγματικά σίγουρη ότι δεν προσποιείσαι;
ότι είναι αυτός ο άνθρωπος για σένα ένας ξένος;
ξέρεις, μετά τον έρωτα, όταν περνάει, κι όταν έρχονται και περνάνε κι άλλα στάδια, κι όταν ακόμα κι ο χωρισμός έρχεται και φεύγει, έρχεται η στιγμή που σκέφτεσαι ότι αυτός ο άνθρωπος σου είναι ένας ξένος.

δε σημαίνει τίποτα για σένα, σου είναι αδιάφορος και γι' αυτό δεν τον κοιτάς στα μάτια.

Θα ήταν το ίδιο αν τον κοίταζες στα μάτια για λίγο περισσότερο;
Γιατί, όσο επίμονα κι αν κοιτάζεις έναν άγνωστο, παραμένει άγνωστος.
Έναν άνθρωπο όμως που μοιράστηκες στιγμές και εμπειρίες μαζί του, δεν μπορείς να παραστήσεις στον εαυτό σου πως είναι σου είναι άγνωστος....
Αν μιλούσες μαζί του, αν απλά καθόσουν μερικές στιγμές σιωπηλή δίπλα του, αν άγγιζες το χέρι του, - ακόμα κι αν αυτό σου δημιουργούσε αισθήματα θυμού και όχιτρυφερότητας- θα ανακάλυπτες ότι τον ξέρεις, και...ότι κάποια κομμάτια σου τα ξέρει κι αυτός.

Αυτό το καιρό περνάω ακριβώς το ίδιο. Και πράγματι, κοιτώ το πρόσωπό του, κι είναι ένας άγνωστος.
Ακούω τη φωνή του, και δε μου λέει τίποτα.

Μα... αποφεύγω τα πολλά πολλά.
Γιατί υποψιάζομαι τι θα νιώσω αν μείνω περισσότερο μαζί του.

Αυτή τουλάχιστον είναι η οπτική μου απόψε.
Ποιος ξέρει, μπορεί να κάνω λάθος, ή ακόμα μπορεί αύριο να έχω αλλάξει γνώμη...

Πολλά Φιλιά

Αγάπη είπε...

Καλή μου Άδικη Κατάρα, χαίρομαι που με νιώθεις.

Δεν ξέρω τι θα ένιωθα αν έκανα αυτά που λες στη φάση που βρίσκομαι. Για την ακρίβεια, δε θέλω να ξέρω...

Είμαι -δυστυχώς ή ευτυχώς- από τους ανθρώπους που προσπαθούν, πολλές φορές μάταια, να ελέγξουν τα συναισθήματά τους.
Συνεπώς, στην παρούσα φάση, θέλω ο εγωισμός μου να υπερισχύσει σε σχέση με την "αδυναμία" μου, αν θες, γι' αυτόν.

Γιατί αν κάνω ένα βήμα πίσω τώρα, θα πάρει θάρρος και θα καταλήξουμε πάλι στα ίδια.
Και πίστεψέ με, δύο χρόνια "φτιάχνε - χώριζε" με έχουν κουράσει απίστευτα.

Οπότε προς το παρόν ας πάρει την εκδίκησή του και αν κάποτε αποφασίσει να με δει πιο σοβαρά, ας ξαναπροσπαθήσει.

Δεν του κρατάω κακία, απλά με έχει "καταστρέψει" τόσο πολύ συναισθηματικά, που δε νιώθω τίποτα παραπάνω πλέον από ένα ζωώδες, γυναικείο ένστικτο εκδίκησης. ;)

Keepursecrets είπε...

"Τους ξένους δεν τους κοιτάμε στα μάτια. Δεν τους ξέρουμε.


Έγινες ξένος.


Λυπάμαι πολύ.


...και δεν προσποιούμαι καν"

Ωραίο τελείωμα!

Το ξέρεις πολύ καλά ότι αυτά τα κείμενα σου μου αρέσουν πάρα πολύ, αυτά που όπως λες αναφέρεις μόνο τα απολύτως απαραίτητα και δεν αναλώνεσαι σε περιγραφές.
Δεν ξέρω αν έχω καταλάβει σωστά, αλλά αν έχω καταλάβει, ελπίζω αυτό να μην είναι απλά ένα ακόμα κείμενο.

Στα έχω πει πολλές φορές και χαίρομαι που βλέπω ότι καταλήγεις στα ίδια συμπεράσματα.

Αγάπη είπε...

Χμμ, δεν ξέρω τι ακριβώς έχεις καταλάβει. :)
Χαίρομαι που σου άρεσε πάντως.

Αντελ είπε...

Ένας πληγωμένος εγωισμός... αλλά βλέπεις, όταν είσαι ερωτευμένος συγχωρείς και δίνεις και δεύτερες, και τρίτες... και τέταρτες ευκαιρίες...! αυτό είναι το κακό! Ότι όταν είσαι ερωτευμένος δεν κοιτάς παραπέρα... Αλλά αυτό το κείμενο είναι για εκείνον σωστά? Σίγουρα κάτι θα υπάρχει ακόμα μέσα σου! Ξέρω πως νιώθεις! Έχω βρεθεί στην θέση σου στο παρελθόν όμως αυτό που έκανα ήταν να μην ρωτάω γι αυτόν! Να αποφεύγω να πηγαίνω στα μέρη που ξέρω ότι θα τον συναντήσω... Τον άφησα απλά να καταλάβει πως δεν θα τρέχω μια ζωή από πίσω του και πραγματικά, ενώ με είχε πληγώσει και μέσα στη σχέση μας έδειχνε μόνο αδιαφορία μετά από λίγο καιρό προσπάθησε ΑΝΕΠΙΤΥΧΩΣ να τα ξαναβρούμε! Όπως καταλαβαίνεις ήταν πλέον πολύ αργά!:)

Sia είπε...

Πραγματικά με αγγιξε το κείμενό σου, μιας και όσα εγραφες τα έχω νιώσει. όταν βγεις από την κατασταση τα βλεπεις όλα με άλλο μάτι. όλα αυτά που σου έλεγαν οι δικοί σου για το καλό σου και εσύ απλά δεν καταλάβαινες ή δεν ήθελες να καταλάβεις για να μηντ χασεις. όταν συνειδητοποιείς όμως πόσο ωραίος είναι ο εαυτό σου χωρίς εκείνον, μιας και μόνο κακό σου έκανε.. απλά προσπερνάς.. πολύ όμορφο το κειμενό σου!!

Previous Post Next Post Back to Top