14/9/10

Τι μου έμαθαν οι 14 πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη.

Συνειδητοποίησα ότι φέτος ήταν η "τελευταία πρώτη" μέρα του σχολείου.


Κατάλαβα πως η δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν έχει να μου δώσει τίποτα παραπάνω απ' ό,τι "πρέπει" (τώρα το κατάλαβες; τόσα χρόνια τι έκανες;) και πως αν δεν προσπαθήσω εγώ η ίδια δε θα καταφέρω τίποτα.

Κατάλαβα πως στη ζωή οι στόχοι και τα όνειρα χρειάζονται και την κατάλληλη "αναδιάταξη" στον πίνακα των προτεραιοτήτων μας και πολλές φορές αυτό μπορεί να ενοχλήσει τους γύρω μας που δεν καταλαβαίνουν γιατί αποφασίζουμε να τους μετακινήσουμε από τη θέση 4 στη θέση 6.

Αποφάσισα πως φέτος θα βάλω στοίχημα με τον εαυτό μου ότι θα τα καταφέρω. Μπορεί και να αποτύχω. Όμως η ζωή έχει τόσες πολλές ευκαιρίες κι έτσι μου είναι αδιανόητο να πιστέψω πως επειδή δεν θα περάσω στη σχολή που θέλω δε θα ασχοληθώ με τη μελέτη της επιστήμης που πραγματεύεται. Όταν ενδιαφέρεσαι για κάτι, δεν το αφήνεις έτσι.



Κατάλαβα πως για κάποιους ανθρώπους νοιάζομαι πολύ και για άλλους λίγο. 

Κατάλαβα πως δεν αξίζει να χαραμίσω τα όνειρα και το μέλλον μου επειδή θα στερήσω την παρουσία μου από κάποιον που σκέφτεται εγωιστικά και (μάλλον) δεν είμαι τίποτα γι' αυτόν.

Συνειδητοποίησα πόση σημασία έχει μια αγκαλιά.

Ένιωσα τον απόηχο των καλών μου στιγμών που άρχισαν να γίνονται σιγά σιγά γλυκιές αναμνήσεις.

Είδα τα 18 να με πλησιάζουν φιλικά και συνάμα απειλητικά...

Γέλασα όταν την είδα. Και της γύρισα την πλάτη. Μεταφορικά και κυριολεκτικά.

Άκουσα εκείνο το τραγούδι και μελαγχόλησα στην ανάμνηση των συναισθημάτων που ένιωθα όταν το άκουγα παλιότερα.

Είδα το πρόσωπό σου μέσα στον δροσερό αέρα του Σεπτεμβρίου να μου θυμίζει εκείνο το συναίσθημα που παράτησα στη μέση και μία υπόσχεση που έχω δώσει στον εαυτό μου για να σου πω αυτό που δεν τολμάω. 

Πανελλήνιες, διάβασμα, προτεραιότητες, φίλοι, παρέες, αγάπες, έρωτες, τραγούδια, μουσική.

Κι ενώ θα έπρεπε να είμαι μπερδεμένη και να μην ξέρω πού πατάω, ξαφνικά όλα μπήκαν στην θέση τους.

Κάποιος πάτησε το ON στο μυαλό μου και άρχισε να σιγοκαίει η φωτιά που έχω μέσα μου.

Καλό μου ταξίδι λοιπόν. :-)

5 ακόμη διάβασαν τις κρυφές της σκέψεις...:

Keepursecrets είπε...

καλό σου ταξίδι!

ΑΝΝΑ είπε...

Καλό ταξίδι να έχεις... Και θα είναι καλό!! Μην αφήσεις τίποτα να σου στερήσει το όνειρο σου. Έχεις σύμμαχο τα νιάτα και την ενέργεια σου. Έχεις καιρό ακόμα να προβληματιστείς έντονα και να μπεις σε μια ρουτίνα. Κυνήγησε το και δεν θα σου ξεφύγει... Καλή τύχη!!!!

Αγάπη είπε...

Ευχαριστώ πολύ...!
Ναι, χρόνος για προβληματισμούς θα υπάρξει... Φέτος μόνο πανελλήνιες ;)

Έλη είπε...

γραφεις με ενα τοσο γλυκο τροπο...
μην ανυσηχεις που σε τρομαζει ο καινουριος εαυτο σου...ετσι συμβαινει...θα τον αποδεχτεις και θα προχωρησεις...κ οσο για τις πανελληνιες απλα σκεψου οτι ειναι ενα μερος ενος σαπιου συστηματος και τιποτα παραπανω κ πως ακομη κ αν αποτυχεις ισως πετυχεις σε κατι αλλο...εγω ας πουμε περασα νομικη και φετος την παραταω για ν ασχοληθω με το πιανο...επομενως να εισαι ηρεμη και να προσεχεις τον εαυτο σου!

Αγάπη είπε...

Σ' ευχαριστώ πολύ Έλη!
Έχω ακούσει πολλές απόψεις για τις πανελλήνιες και ελπίζω αυτοί που υποστηρίζουν τη δική σου άποψη να έχουν δίκιο, διαφορετικά... έχετε γεια βρυσούλες! :P
Φιλιά!

Previous Post Next Post Back to Top