7/6/11

Δε φοβάμαι.

Δε φοβάμαι. 
Μ' ακούς;
Εγώ δεν έχω τίποτα να χάσω.
Εγώ την αγαπάω τη μοναξιά μου.
Έχω ζήσει μ' αυτήν σ' ένα σκοτεινό, κρύο και υγρό δωμάτιο.


Δε φοβάμαι.
Σου λέω δε φοβάμαι.
Μπορείς να πεις ό,τι θέλεις.
Αδίκησε με κι άλλο.
Προσπάθησε να μ' εκδικηθείς όσο πιο σκληρά μπορείς.
Δε φοβάμαι σου λέω.


Δε φοβάμαι.
Την αλήθεια δε τη φοβάμαι. 
Με πνίγει, μου σφίγγει την ψυχή ώρες - ώρες, μα δε τη φοβάμαι. 
Είναι η δική μου αλήθεια, η δική σου αλήθεια, η αλήθεια όλων μας.
Όποιος χρησιμοποιεί την αλήθεια για να απειλήσει είναι αγρίμι.
Ούτε τα αγρίμια τα φοβάμαι.


Δε φοβάμαι.
Καθόλου πια δε φοβάμαι.
Γιατί με τα λάθη μου έχω μάθει να ζω.
Και τους ανθρώπους ξέρω να διαβάζω.

3 ακόμη διάβασαν τις κρυφές της σκέψεις...:

Elli P. είπε...

Με εκφραζεις...βεβαια...αν ηταν να παραδεχτω κατι με δυσκολια, θα ελεγα οτι...φοβαμαι εμενα. Τους φοβους εκεινους που εχω και δουλευουν υποσυνειδητα. Ειτε τους παραδεχομαι ειτε οχι...

Αγάπη είπε...

Μην το σκέφτεσαι... Βγάλτους από μέσα σου! Όλοι κατά βάθος τον εαυτό μας φοβόμαστε πιο πολύ... Είναι ο πρώτος που μπορεί να μας κάνει κακό... Και μετά οι υπόλοιποι...!

Ηλέκτρα είπε...

πραγματικα υπεροχο....

Previous Post Next Post Back to Top