31/7/11

Δυο λέξεις που δεν πρόλαβα να σου πω

Τα χείλη μου έχουν ματώσει από το δάγκωμα.
Τα μάτια μου καίνε - χρειάζομαι ύπνο κι όμως δε μπορώ να ξαπλώσω.
Το κεφάλι μου πονάει... Δε μπορεί να σταματήσει να σκέφτεται.

Ήθελα να του το πω. 
Το είχα πάρει απόφαση, το ορκίζομαι.
Μια μέρα πριν φύγω, θα τον έπιανα και θα του τα έλεγα όλα.

Πόσο καιρό το νιώθω αυτό το συναίσθημα...

Και πού να το φανταζόμουν δηλαδή...
Τόσο πολυάσχολος έμοιαζες... Χρόνος για σχέση πουθενά. 
Έτσι νόμιζα...

Και δεν είναι ότι ζηλεύω.
Το περίμενα εδώ και καιρό...
Το ευχόμουν κατά βάθος.
Ευχόμουν να ερωτευτείς, να δοθείς σ' έναν άνθρωπο κι ας μην ήμουν εγώ. 

Όμως, πώς να ήμουν προετοιμασμένη, πες μου, πώς;
Πότε μπορείς να πεις ότι είσαι προετοιμασμένος να δεις στην αγκαλιά που αγαπάς ένα ξένο σώμα; 
Να ακούσεις την φωνή που σε μαγεύει να μιλάει για ξένα χάδια;
Να νιώσεις την αλλαγή στο βλέμμα του όταν την κοιτάει;
Πότε μπορείς να είσαι προετοιμασμένος; Ποτέ...


Εύχομαι να είσαι καλά μαζί της, αλήθεια το εύχομαι... 
Κανείς δεν διαλέγει ποιον αγαπάει, αυτό είναι το πρόβλημα.

Δεν είναι το παράπονό μου που είσαι μαζί της.
Το μόνο μου παράπονο - κι αυτό είναι από τον εαυτό μου - είναι που δεν στο είπα όταν έπρεπε. 
Τώρα δε μπορώ να έρθω και να σου μιλήσω. 
Δεν έχω το δικαίωμα.
Δε μπορώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου που δεν είπε ό,τι ένιωθε όταν έπρεπε... 
Δεν πιστεύω ότι θα είχαν αλλάξει και πολλά πράγματα βέβαια. Ξέρω πως δε θα με δεις ποτέ όπως σε βλέπω εγώ. 

Δεν ξέρω τι να νιώσω...
Λύπη που δεν πρόλαβα να σου πω τι νιώθω...
...ή χαρά που σου δίνεται μια ευκαιρία να ζήσεις το αληθινό;

Και η σιωπή ξεκινάει...
Μέχρι να μου ξαναδοθεί το δικαίωμα να σου μιλήσω...
Και τότε θα το κάνω. Δε θα διστάσω.
Δε θα περιμένω. 
Δυο λέξεις είναι μόνο...


MusicPlaylistView Profile
Create a playlist at MixPod.com

6/7/11

The Last Complaint.

Ανούσιο δεν είναι να μιλάμε γι' αυτά που μας πονάνε ξανά και ξανά;
Νιώθω ότι κάνω κύκλους και επιστρέφω ξανά στο ίδιο σημείο.
Στο σημείο που κάθομαι μόνη μου και σκέφτομαι "τι στο διάολο έχουν στο κεφάλι τους και δε σκέφτονται;"

Στη ζωή πρέπει να είσαι σκληρός με τους ανθρώπους, αυτό μου λέει η λογική μου.
Να μη δένεσαι.

Θυμάσαι που σου έλεγα ότι δε θέλω να δεθώ μαζί του και μου έλεγες ότι είμαι ένας μίζερος άνθρωπος που δε ζει τη ζωή;
Δες τώρα πώς θα ένιωθα αν είχα δεθεί.

Όσο κρατά ένα τσιγάρο, τόσο χρόνο θα αφιερώσω για να εκφράσω την απογοήτευσή μου.

Θα φύγω σε λίγους μήνες.
Το ξέρεις;
Θυμάσαι που σου έλεγα ότι δεν είχα τίποτα να χάσω;
Ε, αυτό ισχύει. Πράγματι δεν έχω τίποτα να χάσω. Γιατί ΔΕΝ έχω πραγματικά τίποτα.

Κι εκεί που θα πάω πάλι κύκλους θα κάνω, δεν περιμένω κάτι.
Πρώτα είναι όλα καλά.
Όμορφες συζητήσεις, μια αγκαλιά όταν την χρειαστείς, χαζομάρες για να σε κάνουν να γελάς.
Μετά οι παρεξηγήσεις, που συνήθως ξεκινούν από κάτι ανούσιο και καταλήγουν σε κάτι μεγαλύτερο.
Αλήθεια, γιατί πρέπει πάντα να βρίσκουμε αφορμή για να βγάλουμε έναν άνθρωπο από τη ζωή μας;
Πες μου απλά ότι δε θέλεις.
Πες ότι σε πονάει.
Πες ότι είσαι αδύναμος.
Πες ότι είσαι πολύ εγωιστής για να δεχτείς ότι κάποιος άλλος κάνει κάτι καλύτερα από σένα.
Πες ότι δεν ανέχεσαι να είναι κάποιος πιο ευτυχισμένος απ' ό,τι εσύ.
Πες ό,τι θέλεις, αλλά πες το. Και κοίτα να είναι η αλήθεια

Δεν προσπαθώ να αναδείξω τον εαυτό μου.
Ούτε καλή είμαι, ούτε φωτοστέφανο φοράω.
Όμως μ' αρέσει να έχω καθαρές και ξεκάθαρες σχέσεις.
Και σε ποιον δεν αρέσει, δηλαδή;
Το πόσο προσπαθεί ο καθένας είναι άλλο θέμα. 

Και στην τελική, ήξερες ότι δεν ήθελα ούτε φίλους, ούτε τίποτα.
Παρέα ήθελα.
Μια συντροφιά για να αντέξω τη μοναξιά που έχει καταδικάσει το μίζερο, εγωιστικό είδος μας.
Γιατί να απογοητεύσεις έναν άνθρωπο που δεν έχει απαιτήσεις από σένα;
Τι θα κερδίσεις;

Ελπίζω να είστε καλά ό,τι και να κάνετε από δω και πέρα.
Και κάποτε να δείτε την αλήθεια... 

Δεν είναι απολογία, είναι παράπονο.
Το τελευταίο παράπονο.

Και το τσιγάρο τελείωσε.


Previous Post Next Post Back to Top