1/9/12

Στην ανάγκη...

Και τι πάει να πει "εγώ σ' έχω ανάγκη τώρα"... Ανάγκη... ΑΝΑΓΚΗ! Όχι άλλες σχέσεις βασισμένες στην ανάγκη!

Ναι, ο άλλος μπορεί να μη θέλει να 'ναι εκεί για σένα όταν έχει κάτι καλύτερο να κάνει. Εσύ όμως το κάνεις. Είσαι εκεί. Ακόμα κι αν περνάς καλά, ακόμα κι αν η ζωή σου εκείνη τη στιγμή σου φανερώνει την ευτυχία, το κάνεις και τα βάζεις με τον εαυτό σου που το κάνεις.
Και μετανιώνεις που σήκωσες το τηλέφωνο. 
Κι αν σταματήσεις να το κάνεις, θα θυμώσει ο άλλος... Γιατί έτσι τον έμαθες.
Εσύ του δημιούργησες τις προσδοκίες κι άντε να πάρεις πίσω ό,τι έδινες τόσο καιρό...

Ποτέ δε θα είμαστε ευχαριστημένοι και οι δυο. 
Εκτός αν δε μιλάμε πια. 
Και θα μοιάζει σαν να μην άλλαξε κάτι. Και θα έχουν αλλάξει τα πάντα... 

Σε ήθελα στ' αλήθεια κοντά μου... όχι μόνο στα δύσκολα. 
Εσύ όμως μόνο τότε ήθελες να μιλάμε. 
Κι αν δε μπορώ να σου μιλήσω όταν σ' έχω ανάγκη, όπως κι εσύ, τότε τι νόημα έχει; 
Κι αν δε μπορώ να είμαι ο εαυτός μου, τότε γιατί να προσπαθήσω να είμαι ειλικρινής μαζί σου; 
Και ποιος είναι πιο πολύ εγωιστής απ' τους δυο μας τελικά;  


Δε φταις εσύ! Αν μπορούσα ας έφευγα. Δε με κρατάς.

Αλλά είναι αυτή η ανάγκη.
Η ανάγκη να γυροφέρνουμε στη ζωή μας ανθρώπους που δε μας είναι αρκετοί, που δεν τους συμπαθούμε πάντα, που δεν ξέρουμε τι ακριβώς ρόλο τους έχουμε δώσει.

Δε θα πω τίποτα. Δε θα μιλήσω.
Σέβομαι την ανάγκη σου. Και φοβάμαι τη δική μου.
Φοβάμαι μην αρχίσει πάλι εκείνη η φωνή στο μυαλό μου να φωνάζει "πού θα πας; δεν έχεις να πας πουθενά. μείνε."




0 ακόμη διάβασαν τις κρυφές της σκέψεις...:

Previous Post Next Post Back to Top