27/9/14

Επιλογές

Έφυγες
και μου άφησες για ενθύμιο το φόβο σου
Τη σιγουριά σου ότι δεν ήμουν εγώ για σένα 
Το φόβο σου μήπως σου κάνω κακό από μακριά
επειδή τάχα νομίζεις ότι είμαι από κείνα τα κοριτσάκια που χαλάνε τον κόσμο
όταν κάτι δεν το έχουν
όταν κάτι τους λείπει
όταν άλλο κορίτσι χαίρεται με τον καλό τους

αλλά ατύχησες
γιατί έμαθα να χάνω 
και να καταλαβαίνω πως πολλές φορές
δεν είμαι μόνο εγώ η χαμένη
εξάλλου
η ελπίδα μου είχε πεθάνει πολύ νωρίς
πιο πριν από τότε που έφυγες χωρίς εξηγήσεις

Δε θα σου ευχηθώ καλή τύχη
δε θέλω να περνάς καλά
Θέλω να ζήσεις μέσα στην ξεγνοιασιά σου
και μια μέρα
όταν θα νομίζεις ότι μ' έχεις ξεχάσει
όταν θα μας χωρίζουν χιλιόμετρα και χρόνια
και η ζωή σου θα χει πάρει το δρόμο της
και δε θα μπορείς να κάνεις πίσω
να πεταχτώ ξανά μέσα στο μυαλό σου 
και σαν να ξυπνάς από κακό όνειρο
να φωνάξεις μέσα σου από απελπισία
να αναρωτηθείς γιατί
και να νιώσεις τις τύψεις να μπαίνουν σαν αγκάθια στο δέρμα σου

γιατί ξέραμε και οι δύο ότι το ήθελες
αλλά η ζωή σου είναι και θα είναι για πάντα
δειλές επιλογές
μεγάλα λόγια
πολλή έπαρση
και ευκολοπάτητος δρόμος

25/1/14

Προσωρινή Απώλεια

Ίσως να μην ήμουν το φως που ήθελες στη ζωή σου
αλλά είχα την ψυχή για να διώξω μακριά κάθε σου αμφιβολία
να σωπάσω κάθε μικρή φωνή μέσα σου
και έξω σου
που σου έλεγε ότι δεν είσαι κάτι σημαντικό.
Είχα τη δύναμη να γίνω η δύναμή σου
να σου δώσω το καλύτερο και το χειρότερο εγώ μου.

Κι ας μην είσαι εδώ απόψε
- μήπως ήσουν και ποτέ; -
Ας ήμασταν πάντα μακριά
εγώ σ' ένιωθα κοντά μου
και όταν σε βλέπω
και χάνομαι σ' αυτή την αγκαλιά
που πάντα κρατάς για μένα
νιώθω σα να ήσουν πάντα δίπλα μου.

Κι ας μεγαλώσαμε ο ένας μακριά από τον άλλον
ας ζήσαμε τα ίδια χωριστά
ας γελάσαμε σε άλλες παρέες
ας μάθαμε τον έρωτα με άλλα σώματα
Ήσουν πάντα εδώ
Δίπλα μου
Σε ζούσα.

Και θα σε ψάχνω
στα χαμόγελα, στις αγκαλιές
στα θέλω των ανθρώπων
πάντα θα ψάχνω να παίξω με σκοτεινές σκιές που μοιάζουν με τις δικές σου
-ίσως γιατί τις συνήθισα,
ίσως γιατί έμαθα να τις αγαπώ-
θα ψάχνω εσένα μέσα στο βλέμμα τους
αλλά δε θα σε βρω ποτέ...

Previous Post Next Post Back to Top