25/1/14

Προσωρινή Απώλεια

Ίσως να μην ήμουν το φως που ήθελες στη ζωή σου
αλλά είχα την ψυχή για να διώξω μακριά κάθε σου αμφιβολία
να σωπάσω κάθε μικρή φωνή μέσα σου
και έξω σου
που σου έλεγε ότι δεν είσαι κάτι σημαντικό.
Είχα τη δύναμη να γίνω η δύναμή σου
να σου δώσω το καλύτερο και το χειρότερο εγώ μου.

Κι ας μην είσαι εδώ απόψε
- μήπως ήσουν και ποτέ; -
Ας ήμασταν πάντα μακριά
εγώ σ' ένιωθα κοντά μου
και όταν σε βλέπω
και χάνομαι σ' αυτή την αγκαλιά
που πάντα κρατάς για μένα
νιώθω σα να ήσουν πάντα δίπλα μου.

Κι ας μεγαλώσαμε ο ένας μακριά από τον άλλον
ας ζήσαμε τα ίδια χωριστά
ας γελάσαμε σε άλλες παρέες
ας μάθαμε τον έρωτα με άλλα σώματα
Ήσουν πάντα εδώ
Δίπλα μου
Σε ζούσα.

Και θα σε ψάχνω
στα χαμόγελα, στις αγκαλιές
στα θέλω των ανθρώπων
πάντα θα ψάχνω να παίξω με σκοτεινές σκιές που μοιάζουν με τις δικές σου
-ίσως γιατί τις συνήθισα,
ίσως γιατί έμαθα να τις αγαπώ-
θα ψάχνω εσένα μέσα στο βλέμμα τους
αλλά δε θα σε βρω ποτέ...

Previous Post Next Post Back to Top